Najliczniej reprezentowaną grupą (i to w miażdżącej większości) byli tłumacze języków wschodniosłowiańskich, ze wskazaniem na ukraiński (nie ma zdziwienia, choć trend daje do myślenia...). Rozmawiano (głównie w podgrupach, bo w lokalu było dość głośno) o:
- tendencjach na rynku (różnych dla różnych języków, ale także różnych w obrębie tego samego języka, jak się okazało);
- sztucznej inteligencji, a jakże, ale raczej szczątkowo, temat najwyraźniej przestał ekscytować;
- możliwościach powołania samorządu zawodowego (sprawa jest dużo bardziej skomplikowana niż się z pozoru wydaje);
- coworkingu, wspólnej promocji tłumaczy i tym, jak to formalnie najkorzystniej rozwiązać;
- nieprawidłowościach w naszej branży i sposobach na ich eliminowanie;
- kto się spotka (sporo z nas, jak się okazuje) w maju nad polskim morzem
